Atlas Wysoki biegnie wzdłuż kręgosłupa Maroka — 750 km szczytów powyżej 3 000 m, w tym **Jbel Toubkal** na 4 167 m. Baza do jego zdobycia, i wielu innych trekkingów Atlasu, to wioska **Imlil**. **Dojazd do Imlil**: 90 minut grand-taxi z Marrakeszu (postój Bab Errobb). 100–150 dirhamów za całą taksówkę, 25 współdzielona. Droga kończy się w Imlil — dalej wszystko pieszo lub na mule. **Toubkal w 2 dni** (standardowe wejście): - **Dzień 1**: Imlil (1 740 m) → Sidi Chamharouch (mała berberyjska wioska-sanktuarium) → Schronisko Toubkal (3 207 m). 4–6 godzin, głównie pod górę, ale po wyraźnej ścieżce. Muły mogą nieść plecak. Kolacja i łóżko w dormitorium schroniska. - **Dzień 2**: Schronisko → szczyt (4 167 m) → Schronisko → Imlil. Atak szczytowy o 5 rano z czołówką. Śnieg możliwy paź.–maj; zimą trzeba raki i czekan (przewodnicy dostarczają). Szczyt 9–10 rano, powrót w Imlil ok. 16. **Przewodnik obowiązkowy z mocy prawa od 2018** (po tragicznym wypadku ze skandynawskimi turystkami). Idź przez oficjalne Bureau des Guides w Imlil — 80–100 EUR za dzień grupa do 6 osób. Warte: mówią po berberyjsku, znają okna pogodowe, mają pierwszą pomoc. **Łatwiejsze trekkingi Atlasu** (bez wysokich gór): - **Imlil → Aroumd → Sidi Chamharouch**: 3 godziny w jedną stronę, łagodny spacer doliną z sadami jabłoniowymi i berberyjskimi wioskami. Możliwe jako jednodniowy z Imlil. - **Imlil → przełęcz Tizi n'Mzik**: 4 godziny tam i z powrotem na przełęcz z widokiem na następną dolinę. - **Asni → Tafza → kobieca spółdzielnia oleju arganowego**: pół dnia kulturowo, nauka o oleju arganowym od kobiecych spółdzielni. - **Jezioro Ouirgane**: kajaki do wynajęcia, lunch nad wodą, łatwo. - **Ait Bouguemez (Szczęśliwa Dolina)**: 6 godzin na wschód od Imlil, wymaga osobnej wycieczki. Najautentyczniejsza ze wszystkich dolin Atlasu, prawie zero turystyki, tradycyjne berberyjskie życie. **Kiedy jechać**: - **Kwiecień–maj**: roztopy, polne kwiaty, przejścia rzek bywają dramatyczne - **Czerwiec–wrzesień**: sucho, gorąco w dolinach, idealne na szczyty - **Październik–listopad**: najlepsze światło fotograficzne, pierwsze śniegi - **Grudzień–marzec**: poważne wspinanie zimowe, tylko z przewodnikiem, raki obowiązkowo **Co zapakować** (próba szczytu): - Ubranie warstwowe (20°C w Imlil i -5°C na szczycie latem) - Porządne buty trekkingowe (rozchodzone!) - Czołówka, krem z filtrem, okulary (UV odbija od śniegu), 2 L wody - Gotówka (bez bankomatów powyżej Imlil) - Banknoty po 100 dirhamów na napiwki (przewodnik, mulnik) **Gdzie spać w Imlil**: - **Dar Adrar** — sympatyczny berberyjski pensjonat, 25 EUR - **Kasbah du Toubkal** — luksusowa twierdza, 200 EUR+, finansuje rozwój wioski - **Riad Atlas Toubkal** — średnia półka, hammam, świetne jedzenie **Nie przegap** w samym Imlil: sobotniego suku, wiejskiego hammamu (mężczyźni jeden dzień, kobiety drugi), herbaty na dowolnym dachu o zachodzie słońca, gdy zachodnia ściana Toubkalu różowieje. **Ryzyka** (uczciwie): - Choroba wysokościowa jest realna powyżej 3 500 m. Nawadniaj, idź wolno. - Pogoda zmienia się szybko. Próba szczytu w marginalnej pogodzie to jak ludzie tu giną. - Późnowiosenne śnieżyce co roku łapią nieprzygotowanych. - Zejście jest trudniejsze niż wejście (kolana ci to powiedzą). **Dla niechodzących**: nawet pół dnia w Imlil — herbata z berberyjską rodziną, spacer do wodospadu nad wsią — daje ci poczucie górskiego Maroka, którego Marrakesz dać nie może.